Zgodnie z normą ISO 37120 oczyszczanie pierwszego stopnia powinno odnosić się do fizycznego oddzielenia elementów stałych zawieszonych w strumieniu ścieków, za pomocą krat i piaskowników. Separacja ta zmniejsza ilość elementów stałych, jak również poziomy biochemicznego zapotrzebowania tlenu (BZT) i przygotowuje strumień ścieków do następnego kroku w procesie oczyszczania.<br/>Oczyszczanie drugiego stopnia powinno odnosić się do procesu usuwania lub redukowania zanieczyszczenia lub osadów, które pozostały w ściekach z procesu oczyszczania pierwszego stopnia. Oczyszczanie drugiego stopnia zmniejsza biochemiczne zapotrzebowanie tlenu (BZT) przez utlenianie mikrobiologiczne.<br/>Trzeci stopień oczyszczania powinien odnosić się do kolejnego procesu oczyszczania ścieków po oczyszczaniu drugiego stopnia. Ten krok usuwa uporczywe zanieczyszczenia, których oczyszczanie drugiego stopnia nie było w stanie usunąć. Ścieki oczyszczone stają się jeszcze czystsze w tym procesie obróbki poprzez zastosowanie mocniejszych i bardziej zaawansowanych systemów oczyszczania. Technologie oczyszczania trzeciego stopnia mogą być przedłużeniem konwencjonalnego oczyszczania biologicznego w celu zmniejszenia biochemicznego zapotrzebowania tlenu (BZT) i dalszej stabilizacji substancji wymagających tlenu w ściekach oraz usunięcia azotu i fosforu. Trzeci stopień oczyszczania może również obejmować fizyczno-chemiczne techniki rozdzielania, takie jak adsorpcja na węglu, flokulacja/strącanie osadu, membrany do zaawansowanej filtracji, wymiana jonowa, chlorowanie, odchlorowanie i odwrócona osmoza.<br/>