Zgodnie z definicją normy ISO 37120 miejska stopa bezrobocia powinna być obliczana jako liczba mieszkańców miasta w wieku produkcyjnym, którzy w okresie referencyjnym badania nie byli zatrudnieni lub samozatrudnieni, ale mogli podjąć pracę i poszukiwali pracy, podzielona przez całkowitą siłę roboczą. <br/>Mieszkańcy miasta w wieku produkcyjnym, którzy w okresie referencyjnym badania nie byli zatrudnieni lub samozatrudnieni, ale mogli podjąć pracę i poszukiwali pracy to osoby zarejestrowane jako bezrobotne w Urzędzie Pracy.<br/>Siła robocza to osoby aktywne zawodowo i powinna być sumą ogólnej liczby osób pracujących i bezrobotnych, które są prawnie zdolne do pracy.<br/>Zgodnie z wyjaśnieniami WCCD w trakcie procesu certyfikacji miasta w 2017 roku :<br/>liczba osób aktywnych zawodowo = liczba osób pracujących + liczba osób bezrobotnych<br/>Osoby pracujące to wszystkie osoby wykonujące pracę przynoszącą im zarobek (w formie wynagrodzenia za pracę) lub dochód.<br/>GUS zalicza do nich pracujących zalicza się:<br/>1) osoby zatrudnione na podstawie stosunku pracy (umowa o pracę, powołanie, mianowanie, wybór lub stosunek służbowy);<br/>2) pracodawców i pracujących na własny rachunek<br/>3) osoby wykonujące pracę nakładczą;<br/>4) agentów;<br/>5) członków spółdzielni produkcji rolniczej;<br/>6) duchownych pełniących obowiązki duszpasterskie.<br/>